About this iReport
  • Not verified by CNN

  • Click to view Michail33's profile
    Posted May 28, 2014 by
    40006, Greece
    This iReport is part of an assignment:
    First Person: Your essays

    More from Michail33

    The hidden message of the Petrified King. Το κρυφό μήνυμα του Μαρμαρωμένου Βασιλιά.


    On 29 May 2012 I published an article entitled “the hidden message of the Petrified King”, on the memory of the conquest of Constantinople. After two years and developments in Greek and international stardom that does not leave anyone indifferent, so in the political and religious events and also in countries that have been made the fields of heartbreaking battles and outright brutality, I believe that the republication is imperative.
    And a question is now wandering: Who's next? ...
    (follows the article)


    From 1453 to 2012 passed 559 ( five hundred fifty-nine ) years from the day that was captured the decadent capital of the Byzantine Empire. 559 years after the fall of Hellenism. 559 years of legends, myths and beliefs. 559 years longing to pave the way for glory again. Longing Aeolus to blow the wind and bring Hellenism in Ithaca and Odysseus back to his throne. 559 years to wake the Petrified King. 559 years to live up to our history. 559 years crawling to regain our former glory and glamor with jerky movements.
    And at first to be winning, triumph and then squashed by the terrible darkness of discord! To be eaten by the canker of power. And opening the " Backdoor " (Kerkoporta) of our terrible defeat! And we were never truly free from then. After our liberation with foreign loans, which they were not enough for munitions, but for power and death among the Greeks and after the civil battle unable to govern, we made parties with the names of foreign forces, thousands of miles away from us , for our " help "!
    And everybody wonders why this Gender of Greeks (Hellenes) can not get ahead again? The answer is that it never became a real settling among the tribes of the Greeks. Because the blood of betrayed Guards (Akritas) never quieted by the betray of the Byzantium’s court. Because Constantinople did not forget the slanders, the intrigues of Byzantium’s courtiers. Because it is not quieted yet by the betrayal of the betrayed Greeks by the ' yard '. Because it still remembers the rapid rise of monasticism, when the young people ran in panic to be monks in monasteries, rather than to fight for the walls of Constantinople, saying it’s a call of God, pretexting also and their opposition to the union of the two Churches (Eastern and Western). And the empire was recruiting mercenaries, as the Greeks had resigned.
    However, he stood in the passage of the centuries as a shining beacon for our total recall somehow, someone Leader like him, like another Leonidas, opposing his voice to the Ottoman asker (army), the last King Constantine Palaeologus and replied to Moameth (Muhammad) for the delivery of the City: "To surrender Constantinople to you it’s not in my hand or anyone else here, because we decided jointly to die unsolicited and will not calculate our lives."
    What if we handed over, because of our discord, the huge and vast borders that we inherited from Alexander the Great until the last vitality of the heroically killed last Byzantine Emperor, it will always sounds to us one thing. One thing that no one and no way ever can remove us and through the evolution of our world, we must understand that we belong only there!
    In the immortal Greek (Hellenic) spirit, which is called to the hurricanes of our modern times we live in, to provide solutions and end with true Peace the chaos of our troubled neighborhood, freeing people from the darkness of ignorance and hate! This is our destiny and we must accept it !
    With honor


    Michail Avellas


    follows greek translation


    Το κρυφό μήνυμα του Μαρμαρωμένου Βασιλιά.


    Την 29η Μαίου 2012 δημοσίευσα ένα άρθρο με τίτλο το κρυφό μήνυμα του μαρμαρωμένου βασιλιά, ένεκα της μνήμης της άλωσης της Πόλης. Έπειτα από δύο έτη και εξελίξεις στο ελληνικό και διεθνές στερέωμα που δεν αφήνουν κανέναν αδιάφορο, τόσο στα πολιτικά όσο και στα θρησκευτικά δρώμενα αλλά και σε κράτη που έχουν καταντήσει πεδία σπαρακτικών μαχών και απερίφραστης κτηνωδίας, θεωρώ πως η αναδημοσίευσή του κρίνεται επιτακτική.
    Και ένα ερώτημα πλανάται πλέον: Ποιος είναι ο επόμενος;…
    (ακολουθεί το άρθρο)
    Από το 1453 έως το 2012 πέρασαν 559 (πεντακόσια πενήντα εννέα) έτη από την ημέρα που αλώθηκε η παρηκμασμένη πρωτεύουσα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. 559 έτη από την άλωση του Ελληνισμού. 559 έτη θρύλοι, μύθοι και δοξασίες. 559 έτη προσμονή να ανοίξει ο δρόμος για τη δόξα ξανά. Να φυσήξει ο Αίολος τον άνεμο και να φέρει τον Ελληνισμό στην Ιθάκη του και τον Οδυσσέα ξανά στο θρόνο του. 559 έτη για να ξυπνήσει ο μαρμαρωμένος Βασιλεύς. 559 έτη για να σταθούμε στο ύψος της Ιστορίας μας. 559 έτη να σερνόμαστε να ανακτήσουμε την παλαιά μας αίγλη και δόξα με σπασμωδικές κινήσεις.
    Και στην αρχή κερδίζουμε, να νικάμε, να θριαμβεύουμε κι έπειτα να μας πλακώνει το φοβερό σκότος της διχόνοιας μας! Να μας τρώγει το σαράκι της εξουσίας. Και να ανοίγει η «Κερκόπορτα» της τρομακτικής μας ήττας! Κι ελεύθεροι από τότε στα αλήθεια δεν ήμασταν ποτέ. Αφού και με την απελευθέρωσή μας με τα δάνεια των ξένων μεγάλων Οίκων, που δεν φτάνανε για πολεμοφόδια, αλλά για εξουσία και θάνατο μεταξύ των Ελλήνων και έπειτα αποκαμωμένοι να κυβερνηθούμε, φτιάχνουμε κόμματα με τα ονόματα των ξένων δυνάμεων, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μας, για να μας «βοηθάνε»!
    Και όλοι απορούν γιατί αυτό το Γένος των Ελλήνων δεν μπορεί να πάρει ξανά εμπρός; Γιατί η απάντηση είναι ότι ποτέ δεν έγινε το πραγματικό ξεκαθάρισμα μεταξύ των φυλών των Ελλήνων. Γιατί ποτέ δεν ησύχασε το αίμα των προδομένων ακριτών από τους αυλικούς του Βυζαντίου. Γιατί δεν ξέχασε ακόμη η «Πόλη» τις συκοφαντίες, τις δολοπλοκίες, τις ίντριγκες των αυλικών του Βυζαντίου. Γιατί δεν ησύχασε ακόμη η «Πόλη» από την προδοσία των προδομένων Ελλήνων από την «αυλή της». Γιατί θυμάται ακόμη η «Πόλη» τη ραγδαία έξαρση του μοναχισμού, τους νέους που έτρεχαν πανικόβλητοι να μονάσουν στα μοναστήρια, παρά να πολεμήσουν για τα τείχη της, λέγοντας είναι κάλεσμα Θεού προφασιζόμενοι και την αντίθεσή τους με την ένωση των δύο Εκκλησιών (Ανατολικής και Δυτικής). Και η αυτοκρατορία στρατολογούσε μισθοφόρους, γιατί οι Έλληνες είχαν παραιτηθεί.
    Στάθηκε όμως στον αιώνα, ως φωτεινός φάρος για την ολική επαναφορά μας κάποτε, κάπως, με κάποιον Ηγέτη σαν αυτόν, που σαν άλλος Λεωνίδας, αντίταξε τη φωνή του στα ασκέρια των Οθωμανών ο τελευταίος Βασιλεύς Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και απήντησε στον Μωάμεθ για την παράδοση της Πόλης: «Το να σου παραδώσω όμως την πόλη ούτε σε εμένα επαφίεται ούτε σε άλλον από τους κατοίκους της, διότι με κοινή απόφαση οι πάντες θα αποθάνουμε αυτοπροαίρετα και δεν θα υπολογίσομε τη ζωή μας».
    Τι κι αν παραδώσαμε ένεκα της διχόνοιας τα τεράστια και αχανή σύνορα που κληρονομήσαμε από τον Μέγα Αλέξανδρο έως και την τελευταία ικμάδα του ηρωικά πεσόντος τελευταίου Αυτοκράτορα και Βυζαντίου, θα ηχεί πάντα στο είναι μας ένα πράγμα. Ένα πράγμα που κανείς και με κανένα τρόπο δεν μπορεί να μας αφαιρέσει ποτέ και μέσα από την εξέλιξη του κόσμου μας, θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι μόνο εκεί ανήκουμε!
    Στο αθάνατο ελληνικό πνεύμα , πού καλείται στους σύγχρονους τυφώνες των καιρών που ζούμε, να δώσει λύσεις και να τερματίσει με πραγματική Ειρήνη το χάος της ταραγμένης γειτονιάς μας, ελευθερώνοντας λαούς από το σκοτάδι της άγνοιας και του μίσους! Αυτή είναι η μοίρα μας και πρέπει να την αποδεχτούμε!
    Με τιμή
    Αβέλλας Ν. Μιχαήλ

    Add your Story Add your Story